Cecilia Tabak

Student leraar Nederlands

Posts from 2018-04

Langzaam opbouwen

De laatste dagen ben ik heel erg bezig geweest om het ‘normale’ leven weer een beetje op te pakken. Heerlijk is het om weer even wat meer te kunnen doen. Het gaat nog steeds niet zoals het ging voordat ik ziek werd, maar daar zal ik me bij neer moeten leggen.

Continue reading
‘Slapeloze’ nachten…

Nacht drie waarin mijn hoofd maar blijft malen, terwijl mijn lichaam helemaal op is. Nadenken over hoe ik kan leren leven met een ziekte als EGPA, waarin mijn energielevel waardeloos is. 

Continue reading
EGPA/GPA

Bij de arts is er uitgekomen dat ik waarschijnlijk EGPA (Eosinofiele Granulomatose met PolyAngiitis) heb i.p.v. GPA.

Continue reading
'Even' teveel

'Het leven is wat je overkomt, terwijl je andere plannen maakt.' - John Lennon- 

Vandaag heb ik even het punt bereikt waarop het me allemaal even teveel is geworden. Gevoel van boosheid, verdriet en wanhoop. Maar ook schaamte en machteloosheid. 

Continue reading
Artsbezoek

'Eindelijk' was het zo ver. Vanmorgen mocht ik eindelijk naar de arts toe. Als het goed was zou ik nu een arts krijgen die verstand van de ziekte van Wegener/GPA heeft en zou hij mij meer over een behandeling en hopelijk mijn toekomst kunnen vertellen. 

'Het feit dat niets vastligt, is niet alleen een reden om angstig te zijn, maar ook een reden om te hopen.'-Jerome Groopman in de anatomie van de hoop-

Continue reading
Het 'normale' leven

Een week lang heb ik mezelf er mentaal op voorbereid om op de maandag even een paar uur naar school te gaan. Na een maand thuis te hebben gezeten, werd het toch tijd om het een en ander aan praktische zaken te gaan regelen. 

Continue reading
Even ontsnappen uit de werkelijkheid

Afgelopen zaterdag heb ik de hele dag rust gehouden, zodat ik in de avond even een paar uurtjes naar de dansschool zou kunnen. Het was afwachten hoelang ik het vol zou houden, maar ik had gewoon echt even zin om er even tussenuit te gaan. Make-up op, jurkje aan… Dat ik me ziek voel, wil niet zeggen dat ik er ook ziek uit hoef te zien.

Continue reading
Mentale klap

De laatste dagen begint de klap te komen dat ik weinig kan. De frustratie begint toe te nemen. Als ik even de deur uit ben geweest, ben ik vervolgens veel te moe om nog wat te doen. Zo heb ik vandaag op mijn vorige stage bij 2 klassen feedback teruggegeven op een opdracht. Mezelf weer even nuttig kunnen maken en weer even in de rol van een docent kunnen kruipen. Gezellig bijgepraat met collega’s. Ik ben welgeteld anderhalf uur op school geweest, maar heb vervolgens 6 uur moeten slapen om weer bij te trekken. Maandag en dinsdag wil ik graag naar school, maar ik weet nu al dat ik vervolgens weer veel tijd nodig heb om de vermoeidheid te boven te komen. Ik wil graag mezelf weer nuttig maken, alleen wetende dat dat nog niet gaat begint te frustreren.

Continue reading
Het gaat weer iets beter

Het gaat weer iets beter met me.

Nu de antibiotica goed aanslaat gaat het stukken beter met me dan een week geleden. Ik kan weer wat meer en heb bijna geen pijn, als ik mijn medicatie op tijd inneem.

Continue reading
Tussen twee ziekenhuizen in

Zoals ik al had beschreven kunnen ze in het Flevoziekenhuis mij niet de zorg bieden die ik nodig heb, vandaar dat ik doorverwezen word naar het AMC. 

Continue reading

Gebruikersmenu

Blog